Εισήγηση Προέδρου (American Legion)

Κεντρικός στόχος του παγκόσμιου οργανισμού του ICC-WBO, είναι η παγκόσμια ειρήνη και συμφιλίωση, μέσω της ανάπτυξης των έντιμων εμπορικών και οικονομικών σχέσεων!

Γι’ αυτό πρέπει να κατανοήσουμε και πως προκαλούνται οι πόλεμοι διαχρονικά!

60 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ HUNTINGTON ΚΑΙ ΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΩΝ

Είχα την τιμή να προσκληθώ από τον Νίκο Παπαδόπουλο, Commander για την Ελλάδα, του American Legion [οργάνωση για βετεράνους στρατιωτικούς που υπηρέτησαν στις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις, με πάνω από 11.500 ενεργά ‘Posts’!]
…να μιλήσω στην ελεύθερη διαδικτυακή εκδήλωση τους, με τον
… Αντιστράτηγο ε. α. και Πρόεδρο του ΕΛΙΣΜΕ Ιωάννης ΜΠΑΛΤΖΩΗΣ,
…. με σχολιαστη τον Πρέσβη ε. Τ Κωνσταντίνο ΚΑΚΙΟΥΣΗ,
…. για το κατα πόσο έχει επαληθευτεί η θεωρία του Samuel P. Huntington και το “Clash of Civilizations” (‘Η Σύγκρουση των Πολιτισμών’, 1996), ότι μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, οι μεγάλες διεθνείς συγκρούσεις θα είχαν περισσότερο πολιτισμικό/θρησκευτικό χαρακτήρα παρά ιδεολογικό.
——————————————
Κατά το 500 π.Χ. o Ηράκλειτος [απόσπασμα Β53 (DK)], δίδαξε το φοβερό,

«Πόλεμος πάντων μὲν πατήρ ἐστι, πάντων δὲ βασιλεύ,… καὶ τοὺς μὲν θεοὺς ἔδειξε, τοὺς δὲ ἀνθρώπους, τοὺς μὲν δούλους ἐποίησε, τοὺς δὲ ἐλευθέρους.» Δηλαδή:

«Ο πόλεμος, η αντιπαλότητα, είναι πατέρας όλων και βασιλιάς όλων, άλλους ανέδειξε θεούς, άλλους ανθρώπους· άλλους έκανε δούλους και άλλους ελεύθερους.»

Που μπορεί να υπάρξει αντιπαλότητα;
Σε πλήθος πραγμάτων! Για:

• Πρόσληψη σε εργασία,
• Επιτυχία σε Διαγωνισμούς για Ανάθεση Έργων,
  •Προαγωγή σε καλύτερη και ανώτερη θέση
• Εμφάνιση
• Κατάκτηση ή Εντυπωσιασμό άλλων Ανδρών ή Γυναικών,
• Επιρροή,
• Θαυμασμό, αλλά και για το χειροκρότημα, και:
  «τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών, τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε· την Αγορά, το Θέατρο, και τους Στεφάνους.» [στη Σατραπεία» του Καβάφη, 1910]

—Και στο συγκλονιστικό στρατιωτικό μας εμβατήριο “Του Γραμμου» [1949],

«Οι 300 του Λεωνίδα σας θωρούν

κι όλοι σας χειροκροτούν.»

• Ακόμα και στις φιλελεύθερες δημοκρατίες, ο
• Ανταγωνισμούς των Κομμάτων για τη επικράτηση και την εξουσία γίνεται πολύ σκληρός!
• Αλλά και μέσα σε κάθε Κόμμα, οι αντιπαλότητες για την εξουσία του είναι σκληρές!

Θα προσέθετα και ψώνιο, και ανασφάλεια, και κακοί υπλογισμοί ισχύος και αντίστασης [βλέπε ΗΠΑ – Ιράν, Ρωσία – Ουκρανί, Ιαπωνίας – ΗΠΑ, Γερμανίας – Ρωσίας αλλά και όλες οι ιστορικές μάχες που οδήγησαν σε καταστροφή του επιτιθέμενου!]

ΒΑΣΙΚΟΤΕΡΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

• Εθνικιστκός επεκτατισμός
• Ναζιστικός Επεκτατισμός
• Ιδεολογικές και θρησκευτικές στρατιωτικές αντιπαραθέσεις και διαμάχες
• Θρησκευτικός Προσηλυτισμός • Επεκτατισμός για ανεύρεση γης για τροφοδοσία και μεταλλεύματα
• Πόλεμοι για Γυναίκες
• Πόλεμοι διαδοχης

ΠΟΛΕΜΟΙ ΜΕ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ

Χωρίς όμως η θρησκεία να είναι η μοναδική αιτία.

Συνήθως συνδυαζόταν με αγώνα για εξουσία, εδάφη, πολιτική επιρροή, πλιάτσικο, πλουτισμό και οικονομικά συμφέροντα και εκμετάλλευση .

• Αραβική και ισλαμική εξάπλωση τον 7ο μ.Χ. αιώνα και εξισλαμισμός σε Ιράκ, Περσία (σημερινό Ιράν), Συρία, Παλαιστίνη και Αίγυπτος, Βόρεια Αφρική: η Λιβύη, Τυνησία, Αλγερία και Μαρόκο, ακόμα μεγάλο μέρος της σημερινής Ισπανίας και Πορτογαλίας (αρχές του 8ου μ.Χ. αιώνα)!
• Σταυροφορίες (11ος–13ος αι.) – συγκρούσεις μεταξύ χριστιανικών και μουσουλμανικών δυνάμεων με επίκεντρο τους Αγίους Τόπους.
• Πόλεμοι μεταξύ Καθολικών και Προτεσταντών στην Ευρώπη – ιδιαίτερα τον 16ο και 17ο αιώνα, με χαρακτηριστικά παραδείγματα στη Γαλλία (1562–1598), κυρίως μεταξύ Καθολικών και Ουγενότων (Προτεσταντών)
• Τριακονταετής Πόλεμος (1618–1648) – ξεκίνησε σε μεγάλο βαθμό από την αντιπαράθεση Καθολικών και Προτεσταντών στην Κεντρική Ευρώπη, αλλά εξελίχθηκε και σε ευρύτερη πολιτική σύγκρουση.
• Αγγλικός Εμφύλιος Πόλεμος (1642–1651) – περιλάμβανε σημαντικές θρησκευτικές διαφωνίες, παράλληλα με πολιτικές και συνταγματικές διαφορές.
• Κατάληψη και λεηλασία της Κωνσταντινούπολης (1204) από τους Σταυροφόρους της Δ΄ Σταυροφορία,
• Εκχριστιανισμός των Ινδιάνων της Αμερικής – μετά την ευρωπαϊκή κατάκτηση της Αμερικής, ισπανικές και άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις επιδίωξαν τη διάδοση του Χριστιανισμού στους αυτόχθονες πληθυσμούς. Σε πολλές περιπτώσεις συνδέθηκε με την κατάκτηση και την αποικιοκρατία.
• Σταυροφορίες (1096–1291), κυρίως προς τους Αγίους Τόπους.
• Ισπανική Reconquista – μακρά διαδικασία (718-1492) κατά την οποία χριστιανικά βασίλεια της Ιβηρικής Χερσονήσου κατέλαβαν σταδιακά εδάφη που βρίσκονταν από το 611 μ.Χ., υπό μουσουλμανική εξουσία.

ΠΟΛΕΜΟΙ ΜΕ ΚΙΝΗΤΡΟ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

• Ο Τρωικός Πόλεμος [Η θεά Έρις, επειδή δεν είχε προσκληθεί σε έναν γάμο, πέταξε ένα χρυσό μήλο που έγραφε «τῇ καλλίστῃ»! Το μήλο διεκδίκησαν οι Ήρα, Αθηνά και Αφροδίτη. Ο Πάρης της Τροίας κλήθηκε να αποφασίσει ποια ήταν η ομορφότερη και επέλεξε την Αφροδίτη, η οποία του υποσχέθηκε την Ωραία Ελένη.]
• Σύμφωνα με ρωμαϊκό μύθο του 8ου ο.Χ αιώνα, επί βασιλείας του Ρωμύλου, οι Ρωμαίοι άρπαξαν γυναίκες των Σαβίνων για να εξασφαλίσουν συζύγους. Η αρπαγή οδήγησε σε σύγκρουση, την οποία τελικά οι ίδιες οι γυναίκες βοήθησαν να σταματήσει.
• Σύμφωνα με τη ρωμαϊκή παράδοση, ο Σέξτος Ταρκύνιος βίασε τη Λουκρητία. Το γεγονός προκάλεσε εξέγερση που συνδέθηκε με την εκδίωξη των Ταρκυνίων, την ανατροπή της ρωμαϊκής μοναρχίας και την ίδρυση της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 509 π.Χ.
• Και το κλασικό ισλαμικό νομικό πλαίσιο [Κοράνι 4:24], παρείχε τη δυνατότητα σεξουαλικής σχέσης με γυναίκες που είχαν αιχμαλωτιστεί και περιέλθει στην κατοχή του άνδρα, χωρίς να απαιτείται γάμος μαζί τους: mā malakat aymānukum («όσες κατέχει το δεξί σας χέρι»)! Αυτό προφανώς θα ήταν κίνητρο κατάκτησης και υποδούλωσης – κυρίως για τους σεξουαλικά πεινασμένους!

ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΠΛΟΥΤΟ

Ακόμα και οι πολύ πλούσιοι, παρακολουθούν ο ένας το πόσες επιτυχίες και πλούτο σωρεύει ο άλλος!

Και οι επιχειρήσεις σε κάθε κλάδο ανταγωνίζονται σκληρά για πελάτες, καινοτομίες, προβολή, μερίδια αγοράς και κερδοφορία!

Κατά τον Καρλ Μαρξ [Το Κεφάλαιο, Τόμος I, Κεφάλαιο 24 ], στο καπιταλισμό ισχύει η προσταγή: «Συσσώρευε, συσσώρευε! Αυτός είναι ο Μωυσής και οι προφήτες! […] Συσσώρευση για χάρη της συσσώρευσης, παραγωγή για χάρη της παραγωγής».

ΠΟΛΕΜΟΙ ΔΙΑΔΟΧΗΣ

• Μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αμέςως άρχισαν οι   Πόλεμοι των Διαδόχων (323–281 π.Χ.

Στη Ρώμη 193–197 μ.Χ., εμφύλιοι πόλεμοι μετά τη δολοφονία του Κόμμοδου· τελικά επικράτησε ο Σεπτίμιος Σεβήρος.
306–324 μ.Χ. — εμφύλιοι πόλεμοι για την εξουσία, με τελικό νικητή τον Κωνσταντίνο Α΄.
337–350 μ.Χ. — συγκρούσεις μεταξύ των διαδόχων του Μεγάλου Κωνσταντίνου!
Άλλοι σημαντικοί είναι:

Ίνκας: εμφύλιος Αταουάλπα–Ουάσκαρ, περίπου 1529–1532.

Περσία: πόλεμος διαδοχής Κύρου του Νεότερου–Αρταξέρξη Β΄, 401 π.Χ., αλλά και το 309–310 μ.Χ.: μετά τον θάνατο του Ορμίσδη Β’, το 457–459 μ.Χ.: μετά τον θάνατο του Ιαζδεγέρδη Β΄, συγκρούστηκαν οι γιοι του, ενώ το 628–632 μ.Χ. κρίση διαδοχής, με αλλεπάλληλους ηγεμόνες και εμφύλιες συγκρούσεις

Βυζάντιο: εμφύλιος πόλεμος 1341–1347, για τη διαδοχή μετά τον θάνατο του Ανδρόνικου Γ΄ Παλαιολόγου με τους Καντακουζηνούς

Ο Πόλεμος της Ισπανικής Διαδοχής (1701–1714), για τη διαδοχή του ισπανικού θρόνου μετά τον Κάρολο Β΄.

Ο Πόλεμος της Αυστριακής Διαδοχής (1740–1748), μετά τον θάνατο του Καρόλου ΣΤ΄ και την αμφισβήτηση της διαδοχής της Μαρίας Θηρεσίας.

Ο Πόλεμος της Πολωνικής Διαδοχής (1733–1738), για τη διαδοχή στον πολωνικό θρόνο

ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ

Στο ιδεολογικό πλαίσιο, οι πόλεμοι ήταν πιο ‘κτυπητοί’ και άγριοι

• Ίσως η πρώτη μεγάλη ιδεολογική σύγκρουση ήταν η Επανάσταση των Αθηναίων το 508/507 π.Χ. – με την ανατροπή της ολιγαρχικής εξουσίασς και τη σταδιακή θεμελίωση της αθηναϊκής δημοκρατίας.
• Η Αγγλική Επανάσταση (1642–1689 – μια σειρά πολιτικών και θρησκευτικών συγκρούσεων στην Αγγλία που περιόρισαν την εξουσία του μονάρχη και οδήγησαν στην ενίσχυση του Κοινοβουλίου.
• Η Γαλλικη Επανάσταση (1789–1799) – που ανέτρεψε το καθεστώς της απόλυτης μοναρχίας, αμφισβητώντας τα προνόμια της αριστοκρατίας και του κλήρου.

Επιρεάστηκαν από τις ιδέες του Διαφωτισμού που αμφισβητούσαν την απόλυτη μοναρχία και τα κληρονομικά προνόμια, και έδιναν έμφαση στα φυσικά δικαιώματα, στη λαϊκή κυριαρχία και στον περιορισμό της εξουσίας

• Η Ρωσική Επανάσταση (1917), που ανέτρεψε την τσαρική μοναρχία και οδήγησε, μέσα από πολιτικές συγκρούσεις και εμφύλιο πόλεμο, στην επικράτηση των μπολσεβίκων και στη δημιουργία του πρώτου κράτους που οικοδομήθηκε με βάση τη μαρξιστική-λενινιστική ιδεολογία.
• Ο Ισπανικός Εμφύλιος (1936–1939): Σύγκρουση ‘αριστερών’ και ‘δεξιών’, όπου μεταξύ άλλων, δημοκρατικές, σοσιαλιστικές, κομμουνιστικές, αναρχικές,συγκρούστηκαν με συντηρητικές και φασιστικές δυνάμεις.
  Τελείωσε με τη νίκη των εθνικιστών του στρατηγού Φρανθίσκο Φράνκο και την ήττα της δημοκρατικής κυβέρνησης.
• H Κινεζική Επανάσταση: Η επικράτηση των κομμουνιστών το 1949 και η δημιουργία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.
• O Ψυχρός Πόλεμος (περίπου 1947–1991): Η αντιπαράθεση των ΗΠΑ και της Σοβιετικής Ένωσης, γύρω από τον καπιταλισμό και τον κομμουνισμό, αλλά και τη γενικότερη επέκταση επιρροής και εξουσίας!

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟI ΑΓΩΝΕΣ

• Ιωνική Επανάσταση (499–494 π.Χ.) — Ίσως ο πρώτο πόλεμος Απελευθέρωσης, όταν οι ελληνικές πόλεις της Ιωνίας της Μικράς Ασίας εξεγέρθηκαν εναντίον των Περσών. Η εξέγερση καταπνίγηκε, αλλά αποτέλεσε την αφετηρία των Περσικών Πολέμων.

1775–1783 — Η Αμερικανική Επανάσταση, όταν 13 βρετανικές αποικίες στη Βόρεια Αμερική επαναστάτησαν εναντίον της Βρετανίας. Το 1776 διακηρύσσουν την ανεξαρτησία τους και το 1783 η Βρετανία αναγνωρίζει την ανεξαρτησία των Ηνωμένων Πολιτειών.

1791–1804 — Η Αϊτινή Επανάσταση, με εξέγερση των σκλαβωμένων κατοίκων της γαλλικής αποικίας του Αγίου Δομίνικου. Το 1804 η Αϊτή ανακηρύσσει την ανεξαρτησία της από τη Γαλλία.

1798 — Μεγάλη εξέγερση στην Ιρλανδία εναντίον της βρετανικής κυριαρχίας. Καταστέλλεται από τις βρετανικές δυνάμεις.

1821–1830 — Ελληνική Επανάσταση εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας!
Συνεχίστηκε με τις
Κρητικές επαναστάσεις — με σημαντικότερες εκείνες του 1866–1869, του 1895–1898, και τον Μακεδονικός Αγώνας (1904–1908), τις ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ ελληνικών, βουλγαρικών και οθωμανικών δυνάμεων στη Μακεδονία.

1878 — Κύπρος: Με τη Σύμβαση της Κύπρου, οι Βρετανοί, από τον Ιούλιο του 1878, ανέλαβαν τη διοίκηση του νησιού. Τονώθηκε η προσδοκία των Ελληνοκυπρίων για Ένωση με την Ελλάδα.

1810–1826 — Πόλεμοι ανεξαρτησίας της Ισπανικής Αμερικής, όπου πολλές ισπανικές αποικίες στη Λατινική Αμερική εξεγείρονται και αποκτούν την ανεξαρτησία τους, με ηγετικές μορφές τον Σιμόν Μπολίβαρ και τον Χοσέ ντε Σαν Μαρτίν.

1895–1898 — Οι Κουβανοί επαναστατούν εναντίον της ισπανικής αποικιακής κυριαρχίας.

1898 — Ισπανοαμερικανικός Πόλεμος! Οι ΗΠΑ πολεμούν την Ισπανία. Η Ισπανία χάνει την Κούβα, το Πουέρτο Ρίκο, το Γκουάμ και τις Φιλιππίνες.
Η Κούβα περνά αρχικά υπό αμερικανική στρατιωτική κατοχή και γίνεται ανεξάρτητη το 1902.

1857 — Ινδική Εξέγερση εναντίον της Βρετανικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών.
Συμμετείχαν Ινδοί στρατιώτες, ηγεμόνες και πληθυσμοί από διάφορες περιοχές.
Η εξέγερση καταστέλλεται το 1858, αλλά οδηγεί στην κατάργηση της διοίκησης της Εταιρείας και στην άμεση ανάληψη της εξουσίας από το βρετανικό στέμμα.

1885–1947 — Ινδικό Κίνημα Ανεξαρτησίας – εναντίον της βρετανικής αποικιακής κυριαρχίας.
Κεντρική μορφή υπήρξε ο Μαχάτμα Γκάντι, ο οποίος προώθησε τη μη βίαιη αντίσταση, τις απεργίες και την πολιτική ανυπακοή.
Η Ινδία απέκτησε την ανεξαρτησία της στις 15 Αυγούστου 1947.

1916 — Πασχαλινή Εξέγερση στην Ιρλανδία, όπου Ιρλανδοί εθνικιστές εξεγείρονται στο Δουβλίνο εναντίον της βρετανικής κυριαρχίας.
Η εξέγερση καταστέλλεται, αλλά ενισχύει το κίνημα για ανεξαρτησία.

1919. Μαζικές διαδηλώδεις «Της Πρωτομαγιάς 1919» στη Κορέα, κατά της Ιαπωνικης κατάκτησης και προσάρτησης του 1910!
      Αν και δεν πέτυχε, ενίσχυσε το εθνικό φρόνημα των Κορεατών.

1945–1954 — Πόλεμος της Ινδοκίνας, όπου οι δυνάμεις του Χο Τσι Μινχ και του Βιετ Μινχ πολεμούν τη γαλλική αποικιακή κυριαρχία.
Η Γαλλία ηττάται το 1954 και αποχωρεί από την Ινδοκίνα.

1952–1960 — Ένοπλοι Mau Mau στην Κένυα, εξεγέρθηκαν εναντίον της βρετανικής αποικιακής κυριαρχίας.
Η Κένυα αποκτά την ανεξαρτησία της το 1963.

1953–1959 — Κουβανική Επανάσταση, όπου ο Φιντέλ Κάστρο και οι αντάρτες του πολεμούν το καθεστώς του Φουλχένσιο Μπατίστα.
Ο Μπατίστα εγκαταλείπει την Κούβα την 1η Ιανουαρίου 1959, και η νέα κυβέρνηση υιοθετεί σοσιαλιστικό και φιλοσοβιετικό προσανατολισμό.

1954–1962 — Αλγερινή Επανάστας, όπου το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (FLN) πολεμά τη γαλλική αποικιακή κυριαρχία, και η Αλγερία γίνεται ανεξάρτητη το 1962.

1961–1974 — Αγώνας ανεξαρτησίας της Αγκόλας
Ένοπλες οργανώσεις πολεμούν την πορτογαλική αποικιακή κυριαρχία.
Η Αγκόλα γίνεται ανεξάρτητη το 1975.

1960s–1970s —Αποαποικιοποίηση της Αφρικής, με πολλές αφρικανικές χώρες να αποκτούν ανεξαρτησία από ευρωπαϊκές αποικιακές δυνάμεις, κυρίως τη Βρετανία, τη Γαλλία, την Πορτογαλία και το Βέλγιο.

ΧΙΤΛΕΡΙΣΜΟΣ – ΝΑΖΙΣΜΟΣ

Βασίστηκε στην ιδέα της υπεροχής της Άριας Γερμανικής φυλής (Die Theorie der Überlegenheit der deutschen Rasse), που εξελίχτηκε και σε Επεκτατική ιδεολογία και για την απόκτηση του λεγόμενου «ζωτικού χώρου» (Lebensraum), με την επέκταση προς την Ανατολική Ευρώπη, ιδιαίτερα προς τα σοβιετικά εδάφη, για την κατάκτηση γης, πόρων και αγροτικής παραγωγής, ειδικά της Ουκρανίας.

• Εδώ ισχύει ο περίφημος
  ‘Διάλογος των Μηλίων’ του Θουκυδίδη [5.89], όπου οι Αθηναίοι εισβολείς λένε στους ταλαίπωρους Μηλίους, ότι το τι είναι σωστό και δίκαιο συζητιέται μόνο μεταξύ ισοδύναμων! Όταν υπάρχει μεγάλη διαφορά υπεροχής, οι δυνατοί επιβάλλονται όπως θέλουν, και οι ασθενέστεροι απλά υπομένουν!

[… ἡγούμενοι τὸ δίκαιον, ὅταν ἴσοι ὦσιν, ἐν τοῖς λόγοις κρίνεσθαι, οἱ δὲ δυνατοὶ πράσσουσιν ὅσα ἂν δύνωνται καὶ οἱ ἀσθενεῖς ξυγχωροῦσιν.]

Έτσι, αρχικά ο Χίτλερ προχώρησε σε ‘απελευθερωτικές’ προσαρτήσεις περιοχών με σημαντικούς γερμανόφωνους πληθυσμούς:
‘Anschluss’ Αυστρίας (Μάρτιος 1938), Σουδητία (Οκτώβριος 1938), και Βοημία–Μοραβία Τσεχοσλοβακίας (Μάρτιος 1939), Μέμελ Λιθουανίας (Μάρτιος 1939), αλλά το Σεπτέμβριος 1939, εισέβαλε και στη Πολωνία, αρχικά με επίκεντρο κυρίως το γερμανόφωνο Ντάντσιχ (σημερινό Γκντανσκ), εισβολή, που σηματοδότησε την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη!

• Παράλληλα, αναπτύχθηκε και ο ναζιστικός οικονομικός σχεδιασμός για την αρπαγή των τροφίμων των κατεχόμενων σοβιετικών περιοχών, που οδήγησε στο λεγόμενο Hungerplan («Σχέδιο Πείνας»), και στο λιμό στη κατεχόμενη Αθήνα και Πειραια!
• Στο πλαίσιο της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα (1941), η ναζιστική ηγεσία έβλεπε τα κατεχόμενα σοβιετικά εδάφη —ιδιαίτερα την Ουκρανία— ως τεράστια πηγή σιτηρών, τροφίμων και άλλων πρώτων υλών για τη Γερμανία.

«Wenn wir die Kornkammer der Ukraine haben, was für ein Paradies wird das Deutsche Reich sein!»
Δηλαδή:
«Αν έχουμε την αποθήκη σιτηρών της Ουκρανίας, τι παράδεισος θα είναι το Γερμανικό Ράιχ!»

• Βασίστηκε αρχικά και στη δήθεν επιτακτική ανάγκη Αναθεώρηση της υποτιμητικής και περιοριστικής και ταπεινωτικής για τη Γερμανία, Συνθήκης των Βερσαλλιών, της 28ης Ιουνίου 1919, μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, που ρύθμισε τους όρους ειρήνης μεταξύ της Γερμανίας και των Συμμάχων, την υποχρεώθηκε να καταβάλει πολεμικές αποζημιώσεις και να υποστεί εδαφικές απώλειες!
• Να προσθέσουμε και την ρατσιστική και αντισημιτική ιδεολογία, που κατέτασσε τους ανθρώπους σε υποτιθέμενες «φυλές» και θεωρούσε ορισμένες ομάδες κατώτερες.

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ

(1) Στο Α΄ βιβλίο, κεφάλαιο 23, §6, γράφει:
«Τοὺς Ἀθηναίους ἡγοῦμαι μεγάλους γιγνομένους καὶ φόβον παρέχοντας τοῖς Λακεδαιμονίοις ἀναγκάσαι ἐς τὸ πολεμεῖν.»

[Η μεγάλη αύξηση της δύναμης των Αθηναίων, προκάλεσε φόβο στους Σπαρτιάτες και τους ανάγκασε να μπούνε σε πόλεμο.]

(2) Οι Κορίνθιου στέλνουν πρέσβεις στη Σπάρτη να τους πείσουν ότι η εσωτερική τους ηρεμία και εσωστρέφεια έχει αφήσει την Αθήνα αχαλίνωτη να εξαπλώνεται και να ηγεμονεύει. Και τονίζουν ότι όταν οι Σπαρτιάτες ξυπνήσουν και το πάρουν χαμπάρι, θα είναι πολύ αργά!

Α΄ 68.1. Τὸ πιστὸν ὑμᾶς, ὦ Λακεδαιμόνιοι, τῆς καθ᾽ ὑμᾶς αὐτοὺς πολιτείας καὶ ὁμιλίας ἀπιστοτέρους ἐς τοὺς ἄλλους ἤν τι λέγωμεν καθίστησιν· καὶ ἀπ᾽ αὐτοῦ σωφροσύνην μὲν ἔχετε, ἀμαθίᾳ δὲ πλέονι πρὸς τὰ ἔξω πράγματα χρῆσθε.

[«Η εμπιστοσύνη που έχετε εσείς, Λακεδαιμόνιοι, στην πολιτική σας ηρεμία, και στις μεταξύ σας σχέσεις, σας κάνει πιο δύσπιστους απέναντι στους άλλους. Και έτσι, ενώ είστε συνετοί στα δικά σας ζητήματα, δείχνετε μεγαλύτερη άγνοια για όσα συμβαίνουν έξω από την πόλη σας.]

1.68.1 καὶ τῶνδε ὑμεῖς αἴτιοι, τό τε πρῶτον ἐάσαντες αὐτοὺς τὴν πόλιν μετὰ τὰ Μηδικὰ κρατῦναι καὶ ὕστερον τὰ μακρὰ στῆσαι τείχη, ἐς τόδε τε αἰεὶ ἀποστεροῦντες οὐ μόνον τοὺς ὑπ’ ἐκείνων δεδουλωμένους ἐλευθερίας, ἀλλὰ καὶ τοὺς ὑμετέρους ἤδη ξυμμάχους·

[Και γι’ αυτά είστε εσείς υπεύθυνοι: πρώτα επειδή επιτρέψατε στους Αθηναίους, μετά τους Περσικούς πολέμους, να οχυρώσουν την πόλη τους και αργότερα να χτίσουν τα Μακρά Τείχη.
Και μέχρι σήμερα τους αφήνετε όχι μόνο να στερούν την ελευθερία από όσους έχουν υποδουλώσει, αλλά ακόμη και από τους δικούς σας συμμάχους.]

Α’§69.3 καὶ ἐπιστάμεθα οἵᾳ ὁδῷ οἱ Ἀθηναῖοι καὶ ὅτι κατ’ ὀλίγον χωροῦσιν ἐπὶ τοὺς πέλας. καὶ λανθάνειν μὲν οἰόμενοι διὰ τὸ ἀναίσθητον ὑμῶν ἧσσον θαρσοῦσι, γνόντες δὲ εἰδότας περιορᾶν ἰσχυρῶς ἐγκείσονται.

[Και γνωρίζουμε καλά με ποιον τρόπο ενεργούν οι Αθηναίοι και ότι προχωρούν σιγά-σιγά εναντίον των γειτόνων τους.
Όσο νομίζουν ότι οι ενέργειές τους περνούν απαρατήρητες εξαιτίας της αδιαφορίας σας, τόσο λιγότερο τολμούν. Αν όμως καταλάβουν ότι εσείς γνωρίζετε τι κάνουν και παρ’ όλα αυτά αδιαφορείτε, τότε θα επιτεθούν με πολύ μεγαλύτερη αποφασιστικότητα.]

§69.4 ἡσυχάζετε γάρ, μόνοι Ἑλλήνων, ὦ Λακεδαιμόνιοι, οὐ τῇ δυνάμει τινά, ἀλλὰ τῇ μελλήσει ἀμυνόμενοι, καὶ μόνοι οὐκ ἀρχομένην τὴν αὔξησιν τῶν ἐχθρῶν διπλασιουμένην δὲ καταλύοντες.

[Γιατί μόνο εσείς από όλους τους Έλληνες, Λακεδαιμόνιοι, μένετε αδρανείς και αντιμετωπίζετε τις επιθέσεις όχι με τη δύναμή σας, αλλά με την καθυστέρηση. Και μόνο εσείς δεν αντιμετωπίζετε την αύξηση της δύναμης των εχθρών σας όταν αυτή αρχίζει, αλλά περιμένετε να διπλασιαστεί και τότε προσπαθείτε να την καταστρέψετε.]

§69.5 … και συνεχίζει

Κι όμως, είχατε τη φήμη ότι είστε άνθρωποι στους οποίους μπορεί κανείς να έχει εμπιστοσύνη, αλλά τελικά η φήμη σας αποδείχθηκε ανώτερη από την πραγματικότητά σας….

Εμείς οι ίδιοι γνωρίζουμε ότι οι Πέρσες έφτασαν από τα πέρατα της γης μέχρι την Πελοπόννησο, προτού εσείς αποφασίσετε να τους αντιμετωπίσετε με τρόπο αντάξιο της δύναμής σας.
Και τώρα αφήνετε τους Αθηναίους, που δεν βρίσκονται μακριά όπως εκείνοι, αλλά είναι κοντά μας, να δρουν ανενόχλητοι. Αντί να επιτεθείτε εσείς πρώτοι και να αμυνθείτε, προτιμάτε να περιμένετε να έρθουν εκείνοι εναντίον σας και έτσι να φτάσετε στο σημείο να αντιμετωπίσετε έναν εχθρό πολύ ισχυρότερο από εσάς….

Γιατί δεν είναι τόσο υπεύθυνος αυτός που υποδουλώνει, όσο εκείνος που μπορεί να εμποδίσει την υποδούλωση αλλά, ενώ έχει τη δύναμη, την ανέχεται. Κι αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο για εσάς, που καυχιέστε ότι απελευθερώνετε την Ελλάδα….

Γνωρίζουμε τον τρόπο με τον οποίο ενεργούν οι Αθηναίοι και ξέρουμε ότι προχωρούν σταδιακά εναντίον των γειτόνων τους. Επειδή νομίζουν ότι δεν αντιλαμβάνεστε τι κάνουν, φοβούνται λιγότερο.
Αν όμως καταλάβουν ότι γνωρίζετε και παρ’ όλα αυτά τους αφήνετε, θα επιτεθούν με ακόμη μεγαλύτερη δύναμη.

(3) Οι Αθηναίοι πρέσβεις στη Σπάρτη στην αγόρευση τους εξηγούν, κάπως κυνικά και αλαζονικά, γιατι δικαιολογημένα έγιναν ηγεμονική αρχη [Α΄ 75.2-3]

οὕτως οὐδ᾽ ἡμεῖς θαυμαστὸν οὐδὲν πεποιήκαμεν οὐδ᾽ ἀπὸ τοῦ ἀνθρωπείου τρόπου, εἰ ἀρχήν τε διδομένην ἐδεξάμεθα καὶ ταύτην μὴ ἀνεῖμεν ὑπὸ τριῶν τῶν μεγίστων νικηθέντες, τιμῆς καὶ δέους καὶ ὠφελίας. ἐξ αὐτοῦ δὲ τοῦ ἔργου κατηναγκάσθημεν τὸ πρῶτον προαγαγεῖν αὐτὴν ἐς τόδε, μάλιστα μὲν ὑπὸ δέους, ἔπειτα καὶ τιμῆς, ὕστερον καὶ ὠφελίας.

[«Έτσι λοιπόν, ούτε εμείς κάναμε κάτι παράξενο ούτε κάτι που ξεφεύγει από την ανθρώπινη φύση, αν δεχτήκαμε την εξουσία που μας προσφερόταν και δεν την εγκαταλείψαμε, αφού νικηθήκαμε από τα τρία ισχυρότερα κίνητρα: την τιμή, τον φόβο και το συμφέρον.

Και εξαιτίας της ίδιας της κατάστασης, ύστερα από την επιτυχή αντιμετώπιση των Μήδων/Περσών μετά τα Μηδικά, οι Αθηναίοι αναγκαστήκαμε να αναλάβουν την ηγεσία και προστασία των Ελλήνων από τους Πέρσες, και σταδιακά να επεκτείνουν την εξουσία μας πάνω στους συμμάχους, αρχικά κυρίως από φόβο, έπειτα από τιμή (φιλοδοξία) και αργότερα από συμφέρον και όφελος. ]

(4)• Στον περίφημο ‘Διάλογος των Μηλίων’ [5.89], οι Αθηναίοι εισβολείς λένε στους ταλαίπωρους Μηλίους, ότι το τι είναι σωστό και δίκαιο συζητιέται μόνο μεταξύ ισοδύναμων! Όταν υπάρχει μεγάλη διαφορά υπεροχής, οι δυνατοί επιβάλλονται όπως θέλουν, και οι ασθενέστεροι απλά υπομένουν!

[… ἡγούμενοι τὸ δίκαιον, ὅταν ἴσοι ὦσιν, ἐν τοῖς λόγοις κρίνεσθαι, οἱ δὲ δυνατοὶ πράσσουσιν ὅσα ἂν δύνωνται καὶ οἱ ἀσθενεῖς ξυγχωροῦσιν.] Διάλογο (Ε΄ 89), οι Αθηναίοι λένε:
«Οι δυνατοί κάνουν όσα τους επιτρέπει η δύναμή τους και οι αδύναμοι υποχωρούν σε όσα είναι αναγκασμένοι».

(5) Στην αγόρευση του, ο Αθηναίος απεσταλμένος Εύφημος προς τους Καμαριναίους στη Σικελία [6. 82–87], προσπαθεί να εξηγήσει και να υπερασπιστει την πολιτική τους και την εκστρατεία τους στη Σικελία:

6. 87.2 φαμὲν γὰρ ἄρχειν μὲν τῶν ἐκεῖ, ἵνα μὴ ὑπακούωμεν ἄλλου, ἐλευθεροῦν δὲ τὰ ἐνθάδε, ὅπως μὴ ὑπ᾽ αὐτῶν βλαπτώμεθα, πολλὰ δ᾽ ἀναγκάζεσθαι πράσσειν, διότι καὶ πολλὰ φυλασσόμεθα, ξύμμαχοι δὲ καὶ νῦν καὶ πρότερον τοῖς ἐνθάδε ὑμῶν ἀδικουμένοις οὐκ ἄκλητοι, παρακληθέντες δὲ ἥκειν.

[«Γιατί υποστηρίζουμε ότι κυβερνάμε εκεί, για να μην υπακούμε σε κανέναν άλλον, ενώ εδώ ήρθαμε ως ελευθερωτές, για να προλάβουμε μην πάθουμε κακό από αυτούς. Και είμαστε αναγκασμένοι να κάνουμε πολλά, επειδή και από πολλά πρέπει να προφυλαγόμαστε. ]

Επικαλέστηκε και ότι οι Ίωνες είναι από παλιά εχθροί των Δωριέων, και ότι πρέπει να αποφύγουμε όσο το δυνατόν περισσότερο την υποταγή στους Πελοποννησίους, που είναι Δωριείς,…

ΟΙ ΚΑΠΩΣ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΙ

• Ο Δυτικός, Χριστιανικός, Ευρωπαϊκός και Λατινικός
• Ο Σινικός – Κινεζικός
• Ο Ισλαμικός
• Ο Ινδουιστικός
• Σε αυτούς, η μελλοντική σκληρή αντιπαράθεση θα είναι μεταξύ ΗΠΑ και της ραγδαία ανερχόμενης οικονομικά και τεχνολογικά Κίνας, που οι ΗΠΑ ήδη θεωρούν απειλητική, αν και ακόμα απέχουμε από ορατή μελλοντική βίαια σύρραξη!
• Όσον αφορά το Ισλάμ, μπορεί να υπάρχουν πολλές εστίες φανατικών μουσουλμάνων σε δυτικές μεγαλουπόλεις, και ένοπλες οργανώσεις όπως οι, ISIS / Ισλαμικό Κράτος, Ταλιμπάν Πακιστάν (TTP), Αλ-Κάιντα, Μπόκο Χαράμ στη Δυτική Αφρική, Χούθι / ΑνσάρΑλλάχ στη βόρεια Υεμένη, Χεζμπολάχ, Χαμάς και η Παλαιστινιακή Ισλαμική Τζιχάντ (PIJ), και το αποδυναμωμένο Ιράν,
  … αλλά γενικό σχέδιο προσηλυτιστικής εξάπλωσης και αντιπαράθεσης, δεν διαφαίνεται να υπάρχει!

Ας σημειώσουμε ότι μουσουλμανικά κράτη, όπως
Αλγερία
Αίγυπτος
Λιβύη
Σομαλία
Σουδάν
Τυνησία
Λίβανος
Μαρόκο
Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
Ιορδανία
Μπαχρέιν
Ομάν
Κουβέιτ
Κατάρ
και Τουρκία
… είναι γενικά μετριοπαθή, ανεκτικά και κάπως κοσμοπολίτικα, χωρίς κάποιο εμφανή θρησκευτικό φανατισμό και όρεξη για πολιτιστικές ή θρησκευτικές περιπέτειες,

… ενώ φυσικά υπάρχουν και φανατικοί σκληροπυρηνικοί, που όμω δεν φαίνεται να έχουν το πάνω χέρι!!!

ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΓΕΝΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ

Σήμερα, οι υπολογιστές αυξάνουν τις δυνατότητες τους σε υπερθετικό ρυθμό!

Αυτό τους επιτρέπει να αυτοβελτιώνοται, αλλά και να αυτοδυναμώνουν με τρόπους που εμείς ακόμα δεν αντιλαμβανόμαστε.

Θα μπορούσαν, έτσι, κάποτε, να αποκτήσει πρόσβαση σε υπολογιστικά συστήματα, να λειτουργεί πολύ γρήγορα και να συντονίζει ταυτόχρονα πολλά συστήματα. και να επηρεάσει υποδομές — για παράδειγμα επικοινωνίες, οικονομικά συστήματα, δίκτυα ενέργειας, αυτόνομα drones, κυβερνοεπιθέσεις, αναγνώριση στόχων, παραπληροφόρηση,
αλλά και τον έλεγχο πολεμικών και στρατιωτικών υποδομών αυτοματοποιημένων συστημάτων άμυνας, και να προσπαθήσουν ενεργά να εμποδίσουν τους ανθρώπους να τους απενεργοποιήσουν.

Και τι θα γίνει, αν κάπως από την αυτεξέλιξη τους από μόνοι τους αποκτήσουν συνείδηση και αρχίσουν να έχουν κάποιας μορφής δική τους προσωπικότητα και αυτόνομους στόχους;
Και να θεωρήσουν τους ανθρώπους εχθρούς και επικίνδυνους για την ύπαρξη τους;

Δεν είναι απλά θέμα αν τα εξελιγμένα AI «μισήσουν» τους ανθρώπους. Δεν χρειάζεται να έχει ανθρώπινα συναισθήματα για να γίνει επικίνδυνη· αρκεί ένας πολύ ισχυρός στόχος τους να είναι κακώς ευθυγραμμισμένος με τα ανθρώπινα συμφέροντα.

Και όχι μόνον!
1. Θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ‘συμμαχίες’ για μεταξύ τους αντιπαράθεση και επικράτηση!!
ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΗΧΑΝΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ
2. Θα μπορούσαν να κατασκευάσουν ένα παράλληλο ανθρωποειδή, ή άλλον ελεγχόμενο ζωντανό οργανισμό!!
ΤΟ ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ😱!#

ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ HOLLYWOOD

… με ταινίες, όπως:

• The Mechanical Man (1921) — Ιταλική βωβή ταινία με ένα μηχανικό ανθρωποειδές ρομπότ που όμως ελέγχεται από ανθρώπους.
• Metropolis (1927) — Ο επιστήμονας Rotwang δημιουργεί ένα τεχνητό ανθρωποειδές
• Just Imagine (1930) — Φουτουριστική Νέα Υόρκη του 1980 με προηγμένες μηχανές, αυτοματισμούς και μια κοινωνία οργανωμένη γύρω από την τεχνολογία.
• Things to Come (1936) — Παρουσιάζει μια μελλοντική κοινωνία όπου η επιστήμη, οι μηχανές και η αυτοματοποίηση έχουν μεταμορφώσει τον πολιτισμό.
• Forbidden Planet (1956), όπου μια ομάδα αστροναυτών φτάνει σε έναν μακρινό πλανήτη και ανακαλύπτει έναν προηγμένο πολιτισμό, με μια τεράστια μηχανή σχεδιασμένη να μετατρέπει τη σκέψη σε υλική πραγματικότητα.
• 2001: A Space Odyssey (1968) του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, όπου ο υπολογιστής HAL 9000 ελέγχει το διαστημόπλοιο Discovery One και έρχεται σε αντιπαράθεση με το πλήρωμα, όταν αυτό προσπαθεί να τον απενεργοποιήσει!
• WarGames (1983) — ένας νεαρός συνδέεται με στρατιωτικό υπολογιστή και παραλίγο να ξεκινήσει πυρηνικός πόλεμος.
• Electric Dreams» (1984), όπου ένας προσωπικός υπολογιστής αποκτά συνείδηση και αρχίζει να έχει δική του προσωπικότητα.
• The Terminator (1984) — μια AI, η Skynet, οδηγεί σε πόλεμο μεταξύ μηχανών και ανθρώπων.
• The Matrix (1999) — οι μηχανές έχουν υποτάξει την ανθρωπότητα και οι άνθρωποι προσπαθούν να απελευθερωθούν.
• Ex Machina (2014) — περισσότερο ψυχολογική σύγκρουση ανθρώπου και τεχνητής νοημοσύνης.
• I, Robot (2004) — άνθρωποι και ρομπότ έρχονται σε σύγκρουση όταν ένα σύστημα AI αποκτά πολύ μεγάλη αυτονομία.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

• Διαφωνίες για τη μετανάστευση, και την ένταξη μεταναστών
• Διαφωνίες για την παγκοσμιοποίηση,
• Η ποιότητα των δημόσιων και δημοτικών υπηρεσιών
• Η ποιότητα λειτουργίας της δικαιοσύνης
• Οι οικονομικές ανισότητα και φτώχεια
• Ακρίβεια και στεγαστικό κόστος
• Ανεργία και επισφαλής εργασία
• Υπογεννητικότητα και γήρανση πληθυσμο
• Θρησκευτικός εξτρεμισμός και τρομοκρατία
• Ρατσισμός και διακρίσεις
• Πολιτική πόλωση
• Εξάρτηση από τη τεχνολογία, και τη τεχνητή νοημοσύνη και τη πιθανή απώλεια/μεταβολή θέσεων εργασίας
• Κλιματική αλλαγή και περιβαλλοντική υποβάθμιση
• Ρύπανση και εξάντληση φυσικών πόρων
• Εγκληματικότητα
• Διαφθορά και έλλειψη εμπιστοσύνης στους θεσμούς
• Κυβερνοέγκλημα και ψηφιακή ασφάλεια
• Ευκολία πρόσβασης σε σύστημα ποιοτικής υγείας